Schijn een lichie op mij.

Het geeft altijd een heerlijke voldoening als dingen lukken. Maarten had mij gisterenavond nog een (swf) school met random bewegende vissen opgestuurd. Van sequentie 7 had ik alleen nog maar enkele Stills.

Ik was hier niet helemaal tevreden mee. Het moest heiiger, mysterieuzer en ik moest meer grip krijgen op het beeld. In deze sequentie wordt ook voor het eerst het licht (de poort) geïntroduceerd. Paarsig licht zoals in het storyboard. De beweging hiervan had ik vorige week gemaakt. Nu moesten de vissen er bij. Als referentie had ik voortduren het licht van Aurora Borealis in mijn hoofd.

Ook wilde ik diepte. De vissen in de verte zwemmen langzamer dan de onscherpe vissen op de voorgrond. Een achtergrondlaag met een verlooptint, een laag pluis, een kop sterke koffie, een laag moonbeams, drie lagen vis en twee lepeltjes magic was genoeg.

De maat is van 4x3 naar 16x9 (widescreen) gegaan.
Leek ons beter passen bij het verhaal, het weidse van de oceaan, de breedte van de school.

Het paarse gat in het plafon is erg belangrijk. Het is de poort naar een nieuw begin. Een ondefinieerbare amorfe vorm. Iets wat ons mensen ver te boven gaat. Een zwart gat.

Het wordt mij steeds beter duidelijk waar het naar toe moet.

Ook de kleuren heb ik vandaag maar eens in kaart gebracht. Van boven naar beneden loopt hij van wit, roze, paars, donkerpaars, donker turquoise, bruin, geel, zwart. De vissen zijn ijzig grijsblauw van kleur. De gloed die Ani uiteindelijk van boven meeneemt is roze/paars.